Albumreview: Thomas Azier – Rouge

thomas

🇬🇧ENGLISH BELOW 🇬🇧

De lovende recensies van 3FM, OOR en Platomania liegen er niet om: Thomas Azier zijn nieuwe album, Rouge, is uitgebracht! Zijn die eerste recensies terecht? 🤔

Thankgod. We hebben er gedurende 3 jaar op moeten wachten. Toch voelt het alsof het dit het waard was. Thomas Azier heeft een nieuw album gedropt en het lijkt alsof iemand hem van de drugs heeft afgeholpen en hem sober de studio in heeft geschopt.

Oké, voor de mensen die dit een heftige uitspraak vinden: even een throwbackjen naar zijn vorige album (Hylas, 2014). Door zijn (voor zijn fans experimentele, maar ik weet dat voor veel andere mensen schreeuwerige een betere woordkeuze is) stem, aparte synthesizer-spel en zeer discutabele muziekvideo’s werd hij niet gesnapt en sprak hij een zeer klein groepje alternatievelingen aan die hem helemaal geweldig vonden. Het voelde alsof hij schreeuwde om aandacht en gehoord te worden. 🤔

Dit viel vooral op tijdens zijn optredens. Op Appelpop 2015 had ik echt het idee dat er bijna niemand kwam opdagen (logisch, vrijwel iedereen zat bij Kensington). Toch ben ik er van overtuigd dat Thomas a) onder de drugs zat tijdens het optreden (te zien aan zijn gezichtsuitdrukkingen en zeer aparte bewegingen). En natuurlijk kan ik het ook mis hebben, maar feit blijft dat dit afleid van waar het werkelijk om ging: zijn muziek.
En b) zijn muziek gewoonweg te weinig mensen aan sprak.
Toch vond ik zijn teksten geweldig en het geluid van zijn synthesizer bleef mijn interesse wekken. Vandaar dat ik heel erg nieuwsgierig was naar zijn nieuwe album, Rouge.

Concubine
De eerste track van zijn album maakt gelijk wat duidelijk: Thomas is terug. En sober! Zijn stem is meer constant. Het maakt veel minder rare sprongen, van vet laag naar superhoog. Het voelt alsof dit het nummer interessanter en rustiger houdt. Voor hier geldt: less is more. Dat valt misschien ook wel te zien aan de lengte van het nummer: 2:20. Het eindigt ook redelijk onverwachts, als je juist op het punt zit dat je er meer van verwacht! Dit geldt voor de rest van de nummers op het album trouwens ook. (Alleen ballad ‘Call’ voelt goed uitgewerkt).

Talk To Me
De titelsong van het album zag in november 2016 het licht. Hierbij viel vooral op dat door het rustiger houden van de achtergrond (synthesizers en beat) tijdens de zang, de lyrics beter uit komen:

I want to find escape tonight
Wake me up when this summer comes
Painkillers for my brain tonight
I want to fade until I’m gone

It burns when it caresses me
Like a medusa in the sand
It hurts but it possesses me
But I can feel myself again

Het voelt alsof dit een weg in is gegaan die veel meer juiste, op zichzelf staande aandacht krijgt. Zonder om aandacht te moeten schreeuwen met zijn stem en synthesiserwerk.

Winners
Gelijk bij de albumreleaseshow had ik het idee dat dit wel een ‘Winnend’ liedje van het album zou kunnen worden. En niet alleen vanwege de titel. De lyrics zijn geschreven op het juiste moment.

People around us
Chasing only shimmer
Are we pretenders
Trying to be winners

Het voelt alsof de heer Azier ons uitdaagt om onszelf af te vragen waarom we zo’n prestatiegericht leven willen en waar we het allemaal voor doen. Het is bijzonder hoe hij precies kan weten wat er nu speelt en er gelijk op een goede manier zijn visie op vestigt.

Gold💰
Single nummer 2 begint heel met een heel relaxed pianostukje, dat zich gedurende het hele nummer herhaalt. Dit zorgt voor meer rust en overzicht in het nummer. De lyrics zijn heel positief geschreven.  Het lijkt alsof de muzikant een goeie gooi doet naar een alternatief zomerhitje. In de lyrics hoor je een soort verhaal van een jongen die niet weet waar hij achteraan moet in zijn leven. Uiteindelijk komt hij er achter dat hij achter een meisje (zijn goud) aan moet. Al met al een vrolijk nummer dat ik nog veel ga draaien deze zomer!

Crucify
Dit nummer heeft veel elementen in zich. Wat ik goed vindt, is dat het nu beter bij elkaar komt. Wél moet Thomas er voor oppassen dat hij niet weer dezelfde veel te drukke, schreeuwerige kant op gaat. Toch wordt de piano, de synthesizers en drums beter met elkaar gecombineerd. Ik denk dat Hylas wel een les voor hem is geweest en dat hij niet meer hoeft te schreeuwen om aandacht.

Berlin
Eindelijk zijn we bij mijn favoriete nummer aan gekomen! Vanaf de album releaseshow in Sugarfactory, begin februari, werd ik al helemaal naar het nummer toe getrokken. Sindsdien kon ik niet wachten tot hij uit kwam en ik hem voor een veel te lange tijd op repeat kon hebben. Ik denk dat dit komt door de lyrics, in combinatie met de bass en de ‘Haaaaaaaaaaa ah-ha’s in het refrein (ja, ik voel een festivalline aankomen!) De lyrics lijken veel op ‘Gold‘. Allebei de nummers zijn een soort positieve ode aan de liefde, wat ze natuurlijk allebei heerlijk maakt voor de zomer!

And You
I’m growing really close to you
And the moon is moving
around you

Sandglasses
Dit nummer voelt als het perfecte nummer na het positieve en drukke ‘Berlin‘. Het is een rustige ballad met prachtige teksten over liefde. Gisteren is er ook een supermooi live versie van het nummer gespeeld, tijdens 3voor12.

You know we are running out of time
I’ve been told, rivers of gold
In the middle of the desert, darling
I’ve been told by the treasure, so old
Why I botter any more?
Water water, water down my lungs
You’re the mirage in the morning sun
Water water, water down my lungs
I was sleeping while your sandglass broke

Starling
Starling is toch weer een soort van throwback naar zijn oudere, drukke werk. Hier lopen synthesizers meer door elkaar en wordt alles wat onoverzichtelijker. Vandaar dat het nummer wat minder opvalt. Toch doet het zeker niet onder voor de andere nummers op het album!

Call 
Call is toch wel het mooiste nummer van het album. Het is ook het enige nummer dat veel mensen bij de album releaseshow raakte. Het nummer heeft een beetje dezelfde opbouw als Sandglasses, maar de pianoakkoorden zijn ingewikkelder en zijn stem laat je meer zweven.

I need your call again
From the morning you left
I was counting your steps
Still dreaming from the halo around you
I remember your back
And all the fucks that we had
Birth marks, like a sky full of stars

Het gaat terug naar de essentie van de pijn van iemand missen. Het voelt alsof dit nummer het album ook compleet maakt, omdat het voor meer diepgang in het album zorgt. Er zitten veel positieve (oppervlakkige?)  dingen in over liefde, terwijl dit nummer nuance aan brengt.

Babylon 
Dit nummer heb ik opzich vrij weinig mee. Dit merkte ik al vanaf de releaseshow. Ik denk dat de burgerlijkheid van het pianowerk de aandacht af lijdt. Veel mensen verwachten veel drukte en dat er veel dingen door elkaar lopen bij zijn nummers. Dit nummer voelt alsof het in een keurslijf is gegoten. Vandaar dat het nummer de hele tijd een beetje doorkabbeld, zonder dat het je aandacht krijgt. Wel heeft het een mooie lyric:

When dust turns in into time
our water turns to wine
and I will make you mine, again

Even terug komend op de recensies. Ja, al met al is het een redelijk sterk album. Het bevat zeker toffe nummers met hitpotentie ertussen. Ik denk dat dit album beter uit zal pakken voor Thomas, aangezien dit een breder publiek aan zal spreken. Toch kan hij nog steeds alternatieve trekjes in zijn muziek stoppen. Hij heeft alleen geleerd om deze kunst niet te overdrijven, waardoor de muziek schreeuwerig en té wordt. Ik denk dat de recensies wel redelijk kloppen, op de afsluiter Babylon na. Inmiddels wordt dat nummer ook veel live in gezet (o.a. 3voor12 en Pauw). Of dit een slimme keuze is, weet ik niet. De tijd zal het leren…

🇬🇧 ENGLISH 🇬🇧

The loving reviews from 3FM, OOR and Platomania all had to write about this: Thomas Azier his new album, Rouge, is out! Were the first reviews right? 🤔

Thankgod. We have waited 3 years for it. But it feels like it was worth the wait. Thomas Azier had dropped a new album and it seems like someone helped him to quit drugs and throw him sober into the studio. 

Alright, for the people who think this is quite offensive, let me give you a throwback to his last album (Hylas, 2014).  

Because of his (for his fans experimental, but I know for a lot of people blatant) voice, weird synthesizer play and very questionable music video’s, people didn’t quite get him and he only had a handfull of alternative fans. It felt like he was screaming for attention and to be heard.🤔

This was especially very clear during his performances. At Appelpop 2015 I had the feeling no one showed up (makes sence, everyone was at Kensington, one of the biggest bands in Holland). But I was convinced that a) Thomas was on drugs during the show (made very clear by the expressions on his face and his very awkward movements). And of course I can be wrong and this is his way of performing, but it destracted from what the show was about (his music). 

And b) his music simply appealed to not enough people. His lyrics were great and I loved the sound of his synthesizer. That is why I am still curious what Rouge had to offer. 

Concubine
The first track of the album makes something very clear: Thomas Azier is back! And sober! His voice is more constant. It is less likely to make very odd sounds, from super low to extremely high. It feels like this makes the song more interesting. Less is more, Azier must have thought! This also applies to the length of the song: 2:20 minutes. It ends very unexpected, when you expect the song to grow. This is also the case with the other songs on the album. Only ‘Call‘ feels very well worked out. 

Talk To Me
The title song from the album was thrown in to the world in November 2016. I noticed the background (synthesizers and beats) during Thomas his voice, were more calm. This made the lyrics stand out more:

I want to find escape tonight
Wake me up when this summer comes
Painkillers for my brain tonight
I want to fade until I’m gone

It burns when it caresses me
Like a medusa in the sand
It hurts but it possesses me
But I can feel myself again

It feels like he finally makes music that gets better, deserved attention. Without having to scream so much with his voice and synthesizers. 

Winners
Right at the start of the release show of the album I had the feeling this was a ‘Winning’ song of the album. And not just because of the title. The lyrics are written at the right time. 

People around us
Chasing only shimmer
Are we pretenders
Trying to be winners

It feels like Sir Azier is challenging us to ask ourselves why we want to have such an pressure-minded life. It is extraordinary that he can know what is happening with society and gives his vision on that problem.

Gold💰
Single number two starts off with a very relaxed piano part, that repeats itself the whole song. This gives the song more structure. The lyrics are written very positive. It feels like the musician is going for an ultimate alternative summer anthem. In the lyrics is a story of a boy who’s not sure about his aspirations in life. Eventually he finds out he needs to go after the girl (his gold). This is a very happy song and I am going to listen to a lot! 

Crucify
This song has a lot of elements in it. What I  like about it, is that it fits better together. Thomas needs to be warned that he  doesn’t go the same busy, blatant way again. The piano, synthesizers and drums are getting along this time. I think Hylas was a lesson learned for Azier.

Berlin
Finally we are at my favourite I part of the album! At the album release show, early February, I was drawn to that song. Since than I couldn’t wait until it came out, to play it on repeat all the time. I think it’s because of the lyrics, in combination with the bass and the ‘Haaaaaaaaaa aha’s in the chorus (yes, I can feel a festival line coming!) The lyrics from ‘Gold‘ and ‘Berlin‘ have a lot in common. They are Both a positive ode to love, witch makes them perfect for summer!

And You
I’m growing really close to you
And the moon is moving
around you

Sandglasses
This song feels like the perfect song after the positive and chaotic ‘Berlin‘. It is a peacefull ballad with beautiful songs about love. Yesterday Thomas played an amazing live version of the song, during 3voor12.

You know we are running out of time
I’ve been told, rivers of gold
In the middle of the desert, darling
I’ve been told by the treasure, so old
Why I botter any more?
Water water, water down my lungs
You’re the mirage in the morning sun
Water water, water down my lungs
I was sleeping while your sandglass broke

Starling
Starling feels like a throwback to his older, chaotic  work.  The synthesizers are not really getting along in a structured way. That is why it doesn’t stand out as much as  the other songs. This doesn’t make the song worse than the rest of the album, though!

Call 
Call is the best song on the album. It is the only song that got the crowd emotional during the releaseshow.  The song has kind off the same structure as Sandglasses, but the piano chords are more complicated and well-thought out. His voice will let you fload through the air, which is great!

I need your call again
From the morning you left
I was counting your steps
Still dreaming from the halo around you
I remember your back
And all the fucks that we had
Birth marks, like a sky full of stars

It goes back to the essention of the pain of missing someone. It feels like the song completes the album, because it makes sure the album gets more deep. There are a lot of positive (superficial?) things about love, while this song also puts attention to the downfall of it.

Babylon 
I don’t really feel much love for this song, I already noticed during the releaseshow. I think it’s because of the normality of the piano work distracts me. A lot of people expect chaos and many things put together at Thomas his numbers. This song feels like it is inside a mold, desperately trying to break through. It goes on the entire song, without grabbing your attention. It had got a great lyric, though:

When dust turns in into time
our water turns to wine
and I will make you mine, again

Let’s get back to the reviews. Yes, it is a pretty strong album. It has great songs with good hitpotention. I think this album is going to be good for Thomas, because this will speak to much more people! And he can still put his alternative weird things in the songs. He has learned to not exaggarate it, what would make the music blatant and too much. I think the reviews were right, except for the last song. Babylon is being played live during tv-shows pretty much, but I don’t know wheither that is a smart choice. I guess time wil tell… 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: