Albumreview: Royal Blood – How Did We Go So Dark? 

ENGLISH BELOW

Na twee jaar wachten is er eindelijk een nieuw album van de voltallige Britse rockband, in de vorm van een rock duo. Ik kan voorlopig maar één andere band bedenken die dit ook in zich heeft (letten we even op, Twenty One Pilots?)

Het talent om met twee mensen geluid te laten klinken als voltallige band kennen we van ze. Dit was al flink merkbaar in het gelijknamige debuutalbum Royal Blood (2015). Zanger Mike Kerr verraste met een stem die veel goede kanten op kon schieten. De verschillende heftige gitaarakkoorden wisten te vernieuwen. Weten de mannen deze kracht met How Did We Go So Dark te evenaren en te overtreffen?

IMG_20170621_203738_155

Als je uit 50 (!!!!!) nieuwe nummers tien nummers mag kiezen, is de lat hoog. 
In eerste instantie lijkt de band deze lat niet te halen. Het geluid voelt nog steeds zo krachtig en het blijft stevige rock. Ook lijkt het alsof de teksten beter bedacht zijn en hier meer focus is op gelegd dan de voorganger. Toch voelt het album wat eentonig en lijkt de band moeite te hebben met de spanningsboog. 

How Did We Get So Dark?
Een paar nummers daar gelaten. Dit geldt niet voor de titeltrack van het album. De combinatie van drums, heftige gitaar en achtergrond van “hoo-hoo’s” blijkt een heerlijke combi. Het nummer voelt als een goed voorprogramma van MUSE. Niet gek, aangezien de band daar vaak ook hun inspiratie vandaan haalt. Het nummer voelt energiek en de verschillende elementen voelen universeel aan. 

Lights Out
Single Lights Out voelt als meer complex (en daardoor misschien ook als meer compleet?) uitgevoerd. De verschillende soorten gitaarriffs houden de spanningsboog prima en zorgen voor verrassende elementen. Ook is de stem van Mike veelzijdiger en spannender. 

Every time I’m stuck in the ground
Spin me round, won’t you spin me round
You’re a void, a crack in the mirror
See me now, if you could see me now
You slipped through
The night
Then walked out
Skin tight

I Only Lie When I’m With You
Iets waar het in I Only Lie When I’m With You aan schort. Het nummer voelt voorspelbaar, waardoor de spanning en vernieuwing weg valt. Royal Blood valt in herhaling en weet (zowel qua tempo als qua akkoorden) niet te verrassen.

Ik snap waarom dit nummer ook de festivalweides goed kan scoren. Ook is het verleidelijk om de band dit jaar te zien op Rock Werchter. De teksten zijn namelijk vrij makkelijk meeschreeuwbaar en er zit een kracht achter, die wordt aangemoedigd door de heftige gitaarriffs en zeer aanwezige drum. Het nummer klinkt in het begin heel aardig, als je het eens in de paar maanden zou horen, maar zou snel vervelen. 

She’s Creeping
Dit is een goed voorbeeld van de beter bedachte teksten in het album. Het voelt alsof de teksten dieper gaan en meer willen zeggen.  Ze worden begeleid door het (misschien wat eenvoudige, alsmaar herhalende) gitaarspel.

Cause I’ve stopped listening
I’m just waiting for an answer to a question that I already know
I’ll let you down
Words are so cheap
But lately I’ve been feeling like I’m always living in your shadow
When you’re not around

Gelukkig wordt dit wel afgewisseld door de grappige uithalen, die de hoogte in schieten. Dit zorgt er voor dat de band toch wat spanningsboog in het nummer kan bouwen. 

Look Like You Now
De achtergrondzang in Look Like You Now lijkt een goede oplossing in het probleem met de eentonigheid in het album. Ook voelt de stem van Mike meer theatraal en pakkend. Af en toe breken de paar toetsen de eentonigheid van de gitaar. Dit nummer voelt dan ook meer geslaagd. 

Hook, Line & Sinker
De gitaarakkoorden herhalen zich constant in het nummer, wat veel structuur aan het nummer geeft. De stem van Mike Kerr voelt rauw en de uithalen zelfs een klein beetje Matt Bellamy (MUSE)-achtig aan. Dit laat de lyrics krachtiger uit komen. 

I’m a slave to your addiction
Your affection and your friction
I’ve got all the money to buy exactly what I want
But you’re not for sale

Don’t Tell
De “shh” in het nummer dient niet alleen een zeer toepasselijke verwijzing bij het nummer! Het zorgt er ook voor dat er wat afleiding van de eentonige akkoorden in de instrumenten komt. Iets dat inmiddels best wel begint op te vallen. De akkoorden verfrissen zichzelf gelukkig wel wat in het midden van het nummer, om helaas vervolgens ongeveer hetzelfde verder te gaan. 

Hole In Your Heart
De toetsen in dit nummer voelen verfrissend en vernieuwend, tussen al het gitaargeweld. Dit wisselt elkaar goed af, waardoor er een mooi contrast komt. Dit mist in de rest van het album. 

Sleep
Gelukkig is de drum in album closer heftiger aanwezig, waardoor tweede bandlid Ben Thatcher meer op de voorgrond is. Het voelt wel laat in het album, alsof we constant een klein vleugje Ben horen en hij pas bij het laatste nummer de kans krijgt om zich meer te laten zien. Ook is dit een mooi voorbeeld van hoe de teksten een diepere lading hebben:

But I need some medication
Tell me you’ve got what I need
I know you’ve got the cure
Antidote hidden up your sleeve
I just can’t help myself
Thinking you’re with someone else
Sick to the bone
I don’t wanna sleep

Al met al mist het album een verfrissend element. Meer afwisseling in de akkoorden, meer theatrale uithalen, überhaupt meer instrumenten, de band heeft genoeg potentie om meer te laten zien. Het voelt alsof dit album de grove versie is en het nog wat bewerking nodig heeft, om alle potentie uit het nummer te halen. En het album beter tot zijn recht te laten komen! 

ENGLISH

After waiting for two whole years, there is finally a new album of this plenary rockband, in the mold of a rock duo. I can only imagine one other band who does it like them (yes, I’m talking about you, Twenty One Pilots!)

We are familliar with their talent to make that sound with two people. We took notes of that in their debut album Royal Blood (2015). Singer Mike Kerr had a voice that surprised us to go in so many great directions! The different heavy guitarchords were refreshing. Do these guys know how to keep hold of and improve this power with How Did We Go So Dark?

If you get the chance to pick ten out of 50 (!!!!!) new songs, the stakes are rediculously high. In the first place, they don’t seem to maintain this stake. The sound is still powerfull and it labels itself as heavy rock. It seems that they put more focus on writing well thought out lyrics (more than the previous album). Yet, the album is very monotonous and the band seems to have troubles with keeping the suspense.

 

How Did We Get So Dark?
Left alone for a couple of songs. For example, the title track of the album. The combination of drums, heavy guitars and backing vocals of “hoo-hoo’s” seems to work out delightful. The song feels like a great support act of MUSE. Surprise surprise, the band puts a lot of inspiration out of that world-renowned band! The song feels energetic and the different elements of the song feel universial.

Lights Out
Single Lights Out feels more complex (and because of that, more complete?) executed. The different kinds of guitarchords keep the suspense going strong and make sure the song stays asounding.

Every time I’m stuck in the ground
Spin me round, won’t you spin me round
You’re a void, a crack in the mirror
See me now, if you could see me now
You slipped through
The night
Then walked out
Skin tight

I Only Lie When I’m With You
Something that lacks in I Only Lie When I’m With You. The song feels predictable, which makes the song monotonous. Royal Blood repeats itself (with the tempo of the song and the chords) in a embarrassing way.

I do get why this song would be a homerun on the festival fields! It is very tempting to see the band on Rock Werchter. The lyrics are quite easy to scream along with and there is a power behind it, that is being encouraged with the heavy guitarriffs and very present drum. The song feels very nice in the beginning, if you would hear it once in a few months. But the song would bore soon.

She’s Creeping
This feels like a great example of the more well thought out lyrics on the album. The lyrics have a deeper meaning and say more. They are being guided by the (maybe monotonous, repeating) guitar.

Cause I’ve stopped listening
I’m just waiting for an answer
to a question that I already know
I’ll let you down
Words are so cheap
But lately I’ve been feeling like
I’m always living in your shadow
When you’re not around

Luckilly, this is being alternated by the funny notes of Mike’s voice. This makes sure the band can keep some kind of suspense.

Look Like You Now
Just like in the title track, the backing vocals in Look Like You Now seem to be a good solution for the monotony in the songs on the album. The voice of Mike feels more theatrical and catchy. This song feels more succeeded.

Hook, Line & Sinker
The guitar chords are repeating themselves constantly, what gives a lot of structure to the song. Mike’s voice feels raw and the echos of the loudest notes of his voice are feeling very Matt Bellany (MUSE)-like to me. This makes the lyrics more powerfull.

I’m a slave to your addiction
Your affection and your friction
I’ve got all the money to buy exactly what I want
But you’re not for sale

Don’t Tell

The “shh” in the song are not only meant as a very applicable reference to the title! It makes sure there is some distracting from the monotonous chords in the instruments. Something that got very flashy in the meantime. The chords are refreshing in the middle of the number, to (unfortunately) get back to their original way again.

Hole In Your Heart

The keyboard in this song feels refreshing and renewing, between all of the guitar violence. This gets along in an alterning periods of keychoards and guitar chords. It is a very nice contrast, and excactly what is missing in loads of other songs on the album.

Sleep
Luckilly, the drum in the album closer is more present, which makes second bandlid Ben Thatcher more on the foreground of the song. It feels late in the album, like we constantly get a little sneak peak Ben and he gets the chance to prove himself at the last song of the album. Furthermore, this is a great example of how the lyrics have a deeper meaning on this album:

But I need some medication
Tell me you’ve got what I need
I know you’ve got the cure
Antidote hidden up your sleeve
I just can’t help myself
Thinking you’re with someone else
Sick to the bone
I don’t wanna sleep

All in all, the album is lacking a refreshing element in a lot of songs. More variety in the chords, more theatrical notes in Mike’s voice, more instruments in general, the band has enough potention to show more. It feels like this album is the gross version, and will need some adjustment to get all of the potention out of every song. And the album will be better shown to advantage!

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: