Albumrecentie: Everything Everything – A Fever Dream

Twee jaar na hun boze en politieke statement Get To Heaven komt er dan eindelijk een nieuw geluid uit de Engelse alternatieve electrorock groep. Het vorige album werd redelijk ontvangen, maar wist het niet verder dan succes in Engeland en Australië te brengen. Zullen de heren met het nieuwe album net zo’n statement proberen te maken? En hier deze keer meer bereiken?

Op het eerste oor wekken ze wel mijn interesse door singles Can’t Do en Desire en de live versie van de albumtrack. Maar houdt dit ook aan?

Night Of The Long Knives
Yes the bomb may be falling / If it lands where you stood
Man I know it’s a real big shame about your neighbourhood
I’m the wrong kind of people / Why’d you listen to me?

Het energieke Night Of The Long Knives lijkt heel dramatisch en misschien wel een beetje aanstootgevend. Zeker aangezien het refereert aan Hitler’s dodelijke aanval tegen de politieke oppositie. Gelukkig vinden we daar niet heel veel van terug. Wel vinden we veel melodramatische teksten, die perfect samen gaan met de heftige synthesizers en ritmische drum.

Can’t Do
I’m loving the bass, I’m loving the drums / I cannot imagine how to be wrong

Dear life, dear life, dear life, dear life
But that was the horror on the phone

EE1Het is serieus lastig om een goede tekst te vinden in het (beetje inspiratieloze) Can’t Do. Ook al is het concept van het nummer (ik kan niets anders zijn of doen dan dat ik zelf wil) nog zo leuk bedacht: het slaat niet aan. Als het nummer blijft bestaan uit oeverloos herhalende teksten als ‘Help me! I can’t do the thing you want / Can’t do the thing you want‘, lijkt het toch gedoemd te mislukken. Helaas zit  het nummer wél onder de aanstekelijke zomerse gitaartjes. Die weten het nummer zeer aantrekkelijk te maken en maken eigenlijk alles weer goed. Ook de wisselende zang van de zanger maakt het nummer interessant en houdt je nieuwsgierig.

Desire
I want disaster I don’t want to sleep / It fills my vision, I can hardly speak
I’m just a knuckle-dragger with a knuckle-dragger grin
You took my mind and left a hollow twin

Gelukkig doet Desire het een stuk beter! Het is geschreven over het feit dat iedereen tegenwoordig niet na schijnt te denken over de consequenties van verlangen. Dit is dan ook duidelijk in de tekst aanwezig en het nummer zelf zit ook goed in elkaar. Het is dan ook super aanstekelijk! Zo aanstekelijk, dat je vanaf de eerste keer dat je het hoort, een verlangen naar het nummer blijft houden. De vrolijke gitaar-deuntjes die door het nummer klinken, zijn een fijn contrast met de donkere stem die door de coupletten klinkt.

Big Game
And someone’s gonna burst your blood-blubber head
Even little children see through you
Someone’s gonna pull your big trousers down / And I think you might explode

Voor het rustigere en puurdere Big Game maken de synthesizers duidelijk plaats voor echte instrumenten. Hierdoor komt de tekst in het nummer meer naar voren. Maar of dat ook werkt? De teksten hadden in dit geval wel wat minder mysterieus mogen zijn. Dit is best opvallend, aangezien het is geschreven na aanleiding van onze grote Amerikaanse vriend Trump. Terwijl het over de macht en tijdelijkheid daarvan zou moeten gaan, hoor ik hier een beetje, maar te weinig van terug.
De instrumentale twist in het midden van het nummer klinkt dan wel weer heerlijk en weet het nummer best wel te redden.

Good Shot, Good Soldier
Tell me your truth, tell me a story / And I will follow you
It’s a nonsense / This is what I’m telling you
I’m all good / I’m alright / Alright?

Dit nummer geeft dan wel weer de heerlijkheid en het geniale ritmegevoel van de band weer. De drums werken samen met de synthesizer om je diep in genietstand te brengen. Het nummer hint op de moralen in de wereld: wat is goed of slecht. Daarbij lijkt het zich vooral te laten inspireren door de recente politie-discussies in Amerika. Met nadruk op hint: het is niet helemaal duidelijk welke diepere laag dit alternatieve electro-nummer heeft. Maar who cares? Het klinkt heerlijk en laat de tekst speels.

Run The Numbers
Some fish swim when they don’t know the water from the air
Talk about a dreadnought, talk about a multi-millionaire
Tell me it’ll never work, I can’t have my cake and be eating it
Well I don’t want your cake, I never ate it anyway

Run The Numbers dient als een soort waarschuwing voor de politieke economie. De, naar eigen zeggen, feitelijke politiek, zou er voor zorgen dat de koersen dalen. Dit valt vooral op in de refreinen. Misschien zijn deze wel te veel aanwezig. Ik hoor weinig coupletten. Voor de rest valt in de tekst niet heel veel van de post-truth politics (alternatieve politiek op emotie-basis) te merken. Gelukkig ook niet in het nummer. De dramatische uithalen van zanger Jonathan Higgs houden het nummer luchtig en leuk.

Put Me Together
And there’s somebody washing the car and there’s / Somebody watching the children
But they’re nothing like you and me / Nothing like you and me
And they celebrate all of the same days / And you see them out doing the garden
But they’re nothing like you and me

EE2De opbouw van Put Me Together is zeer interessant te noemen. Je denkt aan het begin dat dit je favoriete acoustische nummer van het album wordt. Totdat het nummer je oppakt en je meeneemt in een soort meeslepend, kleinschalig dansnummer.
Het is zeer muzikaal en creatief in elkaar gezet en heeft een diepere lading, vanwege de goede teksten. Deze zijn misschien wel wat aan de magere kant en vallen veel in herhaling. Gelukkig merk je hier niets van, omdat het zo interessant in elkaar zit.

 

A Fever Dream 
So don’t have a meltdown, it’s only a dream
How did we get here? And how do we leave?

Het nummer begint erg klassiek. Met een bijna opera-achtige begeleiding valt de stem van Higgs binnen. Totaal anders dan de heftige, strakke electro-lijn die we van ze gewent zijn. Gelukkig doen ze daarna weer waar ze goed in zijn: de electrobass in laten kicken! De electro-invloeden in dit nummer zijn ook echt nodig. In het nummer is namelijk tekstueel niet heel veel interessants te ontdekken. Het nummer zou een ode aan de haat voor de verschillende karakters tussen mensen moeten zijn. Maar, op een paar regels na, horen we alleen maar “Lord, I see a see a fever dream before me now” . Het is dan wel weer bijzonder hoe dit zo gemixt wordt dat dit niet gaat vervelen. Alleen is het wel de vraag wat de houdbaarheidsdatum van dit nummer is.

Ivory Tower
When I clothe you in a swarm of bees
And the world is my ashtray, the world is my ashtray tonight
Shave my head and call me monkey / Let me see you with the CAPS LOCK on
If we’re all apoplectic then I’ll be the neckbeard, alright?

De anonimiteit van de anonieme Amerikaanse sociale nieuwssite Reddit gebruikers was de aanleding voor Ivory Tower. De link met de titel is slim en snel gelegd. Dit omschrijft ook de teksten heel goed. Het is slim bedacht en legt een chronische glimlach op je gezicht. Net als de rest van het nummer, dat een kruising is tussen het hip-hop-achtige refrein en de stevige rock.

New Deep
Is there something wrong with all of this?
Or is there something wrong with me?

Het winderige New Deep is een vreemde eend in de bijt. Het hoort bijna wel filmmuziek. Bovenstaand vind je ook de enige twee regels die gedurende 2:27 minuut  voor komen. De rest van het nummer vult zich met windgeluiden, die aangevuld worden met de piano. Dit lijkt misschien leeg, maar misschien is het daarom juist zo interessant. Omdat je toch blijft luisteren naar nieuwe geluiden en het nummer ook een soort van rust brengt.

White Whale
My mind is on the bad things / Your mind is on the good things
These shadows fall on all things / But your love, it is the lightning

De afsluiter is een schreeuw om stabiliteit. Zowel tekstueel als het nummer zelf is dit een groot onderwerp. De tekst vindt zichzelf in een vraag om een stabiele gedachtegang, dat leidt tot een stabiele relatie. De rest van het nummer vraagt zich af waar de stabiliteit komt. Dit aangezien het alle kanten, behalve de volgbare kant op lijkt te gaan. Dit maakt het nummer misschien ook wel weer nieuwsgierig, maar lijkt vooral af te leiden van de kracht van het nummer.

Al met al is er veel moeite gestopt in het maken van een Amerikaans, politiek activistisch album. In veel momenten komt dit ook naar voren. Voor mij komt het te weinig voor om echt indruk te maken. Ik ben dan ook benieuwd hoeveel mensen ze enthousiast krijgen tijdens IndieStadt. De band is op 22 september op alternatieve indie-festival in Paradiso te vinden!

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: