Album review: Fink – Resurgam

De Engelse alternatieve indie-folk zanger Fin Greenall is terug met Resurgam. Dit keer geen accid trip versies van eerdere nummers. Take notes, Fink’s Sunday Night Blues Dubs (2017) en Horizontalism (2015)! De afgelopen 2 albums lieten zich vooral kennen als zijnde veel te speels en één bom chaos in je oor. Is dit album in staat om de weggelopen fans terug te laten komen? Of was Horizotalism een begin van een nieuwe weg die de singer-songwriter opnieuw (of Resurgam, in het latijns) wil inslaan?

Resurgam
I follow back down to the jewels / Over the bridge where the
Driver of the train will wave at me / Just for me

Resurgam heeft niet veel woorden nodig. Hiermee lijkt het dezelfde fout te maken als het voorgaande werk. Bij de album opener valt gelijk op dat er een stuk minder geluiden zijn. Dit levert een stuk meer structuur op en laat de stem van Greenall beter tot zijn recht komen. Wel is het nummer een lange zit (8:33 minuten) en is het alternatieve geluid van Horizon toch terug te horen. Resurgam lijkt inderdaad voor opnieuw te staan, maar wel met meer focus.

Cracks Appear
No need to cover up fault lines / They make us who we are
We are made / I’ve been trying, oh, forced to care
Growing all my hope, my time, my money

Het nummer heeft een betere tekst, die ook echt ergens over gaat. Hierdoor komt het beter binnen. Ook qua opbouw heeft het meer structuur en lijkt het meer op het succes van Hard Believer (2014).

Word To The Wise
So we give into temptation
So I gave into the tension
Felt the pressure drop
Now you feel it in the back of the mind

Word To The Wise bied een prachtige ballad, die eindelijk ook gestript voelt. Alle alternatieve, rare geluidjes eromheen zijn weg gelaten. Wel heeft Fin wat moeite met de aandacht erbij te houden. Het nummer is vrij eentonig gezongen.

Not Everything Was Better In The Past
Am I vintage / ‘Cause my life is analogue ?
And is it retro / To read on the metro or put a record on ?
And is it passé to think / I ain’t seen enough ?
And is it old-school baby
To still feel stuff ?

fink

Hier lijkt één van mijn album favourites geen last van te hebben. De uithalen, in combinatie met de normale zang vormen een mooi samenspel. De structuur van Hard Believer wordt gecombineerd het rariteitenkabinet van Horizon. Je wordt, net als in Looking Too Closely (Hard Believer) meegenomen in een verhaal. Hierin probeert de hoofdpersoon zichzelf vragen te stellen om te kijken of alles niet beter was in het verleden. Het lijkt alsof hij in het heden zichzelf veel meer afvraagt waarom hij iets doet, terwijl dat in het verleden vanzelf ging.

The Determined Cut
The determined cut / It cuts the deepest
It cuts the deepest

Hier lijkt The Determined Cut dan weer moeite mee te hebben. Aangezien er niet veel gezegd wordt en hetgeen er gezegd wordt niet veel toevoegt, voelt dit als albumvulling. Ook de alsmaar zichzelf herhalende achtergrond is niet interessant genoeg om mijn aandacht vast te houden.

Godhead
I’ve been being braver
Braver, being happy
Driving people crazy
You must be crazy / To be driving him away

Gelukkig weet Godhead wel, samen met de verschillende gitaren, een samenhangende, aanstekelijke basis neer te zetten voor het nummer. Ondanks dat de stem van Greenall nog steeds monotoon zingt, weet Godhead mijn aandacht vast te houden.

There’s Just Something About You
There’s just Something About You weet het accent interessant meer op de electrische gitaar te leggen. Dit zorgt er voor dat het, in combinatie met de piano, meer de gospel halleluja kant op gaat. Dit is een interessant contrast om naar te luisteren. Ondanks dat het geluid niet goed afgesteld lijkt te staan (waardoor je nauwelijks hoort wat Fin nou eigenlijk zegt, behalve There’s Just Something About You) mis ik dit ook niet in het nummer. Ik denk dat het nummer gewoon interessant genoeg is, ook zonder lyrics.

Fin Greenall is zichzelf weer opnieuw aan het uitvinden. Hierbij loopt hij tegen een aantal successen aan, maar weet hij ook feilloos zijn eigen valkuil uit te buiten. Dit maakt het grootste deel van het album toch instabiel en onsamenhangend. Ondanks dat het beter klinkt dan het voorgaande werk, komt het helaas niet meer in de buurt van Hard Believer. Voor de mensen die dit niet erg vinden, het nieuwe werk is op 21 november (Doornroosje), 23 november (Paradiso) en 3 december (De Oosterpoort) live te beluisteren!

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: