Album review: Enter Shikari – The Spark

Twee jaar na het commerciële succes van The Mindsweep, heeft de band inmiddels een veel grotere fanbase, gigantisch veel tourdata en veel veranderingen in het leven van zanger Rou Reynolds achter de rug. Tekstschrijver Rou kennende zullen we veel referenties hier naar terug te vinden in het album. Maar weet de band deze inspiratie ook om te zetten in goede, pakkende nummers?

The Sights
It’s over now and I’m a little bit petrified
Of what’s to come, yeah my head’s a bit stir-fried
It’s over now and I’m a little unqualified
But fire up the rockets
(I’m searching) far and wide to find a planet to orbit
Far and wide, I wanna scan and explore it
Far and wide, you’re my new planet to orbit
So fire up the rockets

Het nummer gaat vooral over de verandering in Rou’s leven, nadat zijn relatie uit ging. Het gaat over nieuwe kansen pakken en hoe onzeker, maar tegelijkertijd nieuwsgierig kan zijn. Ik vind de teksten aanstekelijk, aangezien ze op de goede momenten herhaald worden zonder vervelend te worden (vooral de oh-oh-oh-ohh’s doen hun werk goed).
De gitaarriffjes zijn een goede combinatie met de lichte soundeffecten, wat het geheel ook toegankelijk maakt voor de mensen die de band nog moeten ontdekken. De uithalen in het einde zijn een stuk milder dan wat we van Enter gewent zijn. Ik had hier ook een stuk meer van verwacht. Verder is dat het enige dat aan te merken valt.

Live Outside
I keep calling, keep hauling, keep calling them back

I can’t stand, can’t stand, can’t stand this attack

This neuron buzz is on another level

I’m on thin ice, I’m dancing with the devil

Can’t sleep with the noise in this house

But you can’t beat the allure of this now

Begin augustus zag de eerste single van het album het licht. Het is een zeer persoonlijk nummer voor Reynolds, die zelf veel te maken heeft gehad met depressies en negativiteit. Live Outside moet een statement zijn tegen alle slechte dingen die tegenwoordig in de samenleving gebeuren. Wat tof is, is dat het nummer een stuk rustiger is en universeler is. De elektronische effecten en gitaren zijn veel minder schreeuwerig en vragen minder aandacht. Hierdoor komt de boodschap veel beter over, aangezien de nadruk meer op de goed geschreven tekst terecht komt.

Take My Country Back
Don’t wanna take my country back
I wanna take my country forward
Everyone’s preaching to the choirs
Words billow up and get trapped in trash fires
Fists of fury, against one’s neighbor
Reeling around in the echo chamber

Take My Country Back is heel erg gericht op de Brexit van afgelopen jaar. Het is een politiek statement dat mensen eraan wil herinneren dat het goed is om vaker out of the box te denken. De coupletten uit het nummer vormen een mooie throwback naar de heftigere tijd van Enter Shikari. Dit wordt wel meer in goede banen geleid, waardoor het serieuzer klinkt dan het eerdere werk.

Airfield
When the wind’s against you / Remember this insight

That’s the optimal condition / For birds to take flight

Now the wind’s against you
Don’t give up the fight

Het nummer lijkt qua lyrics nogal op het succesvolle The Last Garisson. Hier gaf de band met ‘There’s still air in my lungs / Still blood in my veins / Still Alive!’ ook de boodschap af dat dingen niet zo erg zijn als we zelf denken en gewoon door moeten gaan met wat we al deden. Alleen is Airfield minder goed uitgewerkt, en raak ik persoonlijk moe van de uitgekauwde, constant in herhaling vallende teksten. Ook gezien het feit dat het nummer qua stijl op Dear Future Historians lijkt, wordt het redelijk saai. Het nummer is een gevalletje ‘niet te vaak achter elkaar luisteren’ voor mij.

Rabble Rouser
What’s your criteria? / Complete hysteria
Decibels so max you can yell out your deep secrets
Nobody’s gonna hear you / What’s your medium?
Complete delirium / The lunatics took over the asylum
En garde

De tweede single van The Spark laat zich vooral kenmerken door harde, electronische geluiden gemixt met de duistere gitaar die we van ze gewend zijn. Ook rapt Rou er lekker op los over hoe frustrerend de stilstand van diverse bands in de alternatieve rockscene is. Dit valt dan ook goed te merken in het nummer. De heftige energie komt duidelijk uit een soort boosheid of frustratie. Ondanks dat er veel bands stil in hun ontwikkeling staan, staat straks sowieso niemand stil, als de band in november de AFAS af komt breken!

Undercover Agents
I’m so done with the pressure
You ever try to control everyone’s perception
I’m done with the weather
Trapped in the mist I can’t find myself


De band is duidelijk klaar met de druk die sociale media op ons legt. Een stukje spoken word, wat zwaardere elektronische elementen en een popsaus van hier tot ginder is het recept voor dit heerlijke nummer. Ik snap goed dat er veel fans gaan zijn die dit nummer veel te ‘soft’ gaan vinden, maar ik kan me wel vinden in deze richting. Undercover Agents is spannend genoeg om zichzelf te onderscheiden van de massa én super aanstekelijk.

An Ode To Lost Jigsaw Pieces
I was so scared of confronting the world alone

Fear put me in a headlock and dragged me back from the unknown

So if this is a siege / I’ll wait this out

But I’m full of doubt


Het nummer heeft dezelfde opbouw, alleen een iets langere lengte, als Airfield. Wel is An Ode To Lost Jigsaw Pieces als sterker punt dat de teksten hier veel interessanter zijn.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: