Album review: Oscar And The Wolf / Infinity

Onze zuiderbuur Max Colombie (ook wel bekend als Oscar And The Wolf) heeft vorige week een nieuw album gedropt. Tijdens het festivalseizoen bleek al dat dit album meer de alternatieve dance kant op zou gaan. Meer heftige, alternatieve dance synthesizers en eentonige teksten is het gevolg. Is dit een kant die Max past?

Ja. Max is een extravagante verschijning, die meer kan bieden dan interessante, diepgaande teksten en sterke nummers. De live ervaring zal zeker meer toevoegen dan als we het album ‘puur’ horen. Maar zonder alle extravaganza? Heeft de nieuwe weg niet veel meer te bieden.

So Real
I knew you were silenced / You can break it all
And it levitates like static / But does it make you feel real after all

De eerste single instrueert dit probleem perfect. De teksten zijn niet de eerste prioriteit te noemen, zoals bij Entity (2015) en de EP Collection (2013) wel zo was. De eentonige beat en synthesizers maken het nummer er niet veel interessanter op.

Max Colombie

Exototic
But I shouldn’t dance / When you’re not around
Just let me go, I don’t wanna do this

In Exotic worden er gelukkig meer instrumenten gebruikt, wat een relaxte reggae-sfeer geeft aan de alternatieve dance. Wel valt op dat de teksten minder geïnspireerd zijn en veel herhaald worden. Dit geld ook voor Susato.

Pretty Infinity
I wish I couldn’t see you / I wish I could come and drop by tonight
You drive around in a pretty infiniti

Ook Pretty Infitity. Het 3:50 minuten durende nummer heeft niet veel meer om handen dan bovenstaande tekst. Het enige wat dit nummer nog een beetje interessant maakt, is de productie. De geluiden worden op een mooie manier met elkaar verweven. Toch kan dit niet verhullen dat het nummer leeg aan voelt.

Queen
Drop me at a fancy dinner / Dreaming uptown Malibu
Like he’s never been cruel to you

Gelukkig weet Queen mij wél positief te verrassen. Met alleen een lichte synthesizer gaat Max terug naar zijn basis. Er is meer focus en aandacht voor Max zijn stem en de diepgang in de teksten. De rustige jazz is een welkom uitstapje, al komt dit totaal onverwachts. Ook moet het, samen met Last Night, opboksen tegen het geweld van de rest van het album.

Runaway
Eyes open / Beautiful flame
So you’ll defeat me

Runaway lijkt een antwoord te zijn aan alle bovenstaande problemen. Max keert terug naar zijn Strange Entity periode. Super slim! De teksten zijn diepgaand en raken je, terwijl de synthesizers je bevelen je los te komen. Dit geld zeker ook voor de tweede single, Breathing.

Breathing
And you deny all that I try and I hold my head down
But you hold my head down

Beide nummers zijn allebei zeer werkbaar op zijn aankomende stadion tour. Ook is het de vraag of er een kwalitatief goed album nodig is. Het begrip Max is zo bekend geworden dat 18 november de hele AFAS toch wel los gaat! Dit album zal hem daarbij zeker ondersteunen.

 

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een gratis website of blog op WordPress.com.

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: